Mały Książę. Exupéry

Pewnego dnia, po przeczytaniu książki takiej jak „Mały Książę”, zdajemy sobie sprawę, że wraz z wiekiem tracimy w sobie coś ważnego i wartościowego, bez czego nie sposób czuć się naprawdę szczęśliwym. I pędzimy na poszukiwanie tego, co zginęło, gotowi nawet wsiąść na statek kosmiczny, aby wśród miliardów gwiazd odnaleźć tę właśnie planetę, gdzie uśmiechnięty, złotowłosy chłopiec opiekuje się swoim kwiatem.

Ale czy warto szukać tak daleko? Przecież on mieszka w każdym z nas i nadal pozostaje przyjacielem naszych dzieci. Po prostu, gdy staliśmy się dorośli, zapomnieliśmy o tym i zaczęliśmy walczyć o najlepsze miejsce pod słońcem, nie rozumiejąc, że nie można posiadać na własność kawałka świata, bo świat należy do wszystkich i każdy tylko jako całość, że to my jesteśmy światem. Zapomnieliśmy, że świat składa się z kolorów, zapachów, emocji i uczuć, a najważniejszą z nich jest miłość. Z tego powodu Mały Książę ukrył się gdzieś głęboko w każdym z nas i zaczął czekać, aż ktoś o nim wspomni i powie: „Mały Książę! „Jestem gotów pójść z tobą”. I na pewno weźmie cię za rękę. Uwierz mi.